به شدت غمگینم.از بیست و شش سالگی بود که کم کم متوجه قسمت های پنهان این دنیا شدم ، قسمت هایی که آدم های معدودی موفق به دیدنشون شدن و میشن.این حقایق باعث شدن میلم رو به زندگی از دست بدم ، اوایل به خودکش

اینجا بهترین و در عین حال دلگیر ترین جای دنیاست برای من.

اینجا جاییه که تمام درد های درونیم رو توش خالی می کنم تا بتونم توی دنیای واقعی حال بهتری داشته باشم ، وبلاگ خوبم ، ازت ممنونم ، به خاطر تمام سال هایی که سنگ صبورم بودی.

این رو فقط افرادی که من از نسل شون هستم و اونایی که از نسل من هستن می فهمن ؛

"چشم های رنگی حرف های زیادی برای گفتن دارن ، اما چشم های مشکی عمیق تر از اونی هستن که به راحتی بتونی حرف هاشونو بخونی."